As a non-binary person in transition, I look toward a future without breasts in this society with a mix of hope and fear.
As a polygender person, I face the future with both hope and fear. After years of therapy, I have finally reached the point where I am figuring out which gender expression—and which body—suits me. I am incredibly excited to let go of rigid gender expectations, yet I also realize that I am connected to and living in a society that often fails to understand or support this, or outright rejects it. Alongside that sparkling hope, this work reveals the protective armor I will need to be fully myself in the society of today and tomorrow.
Used techniques: paper mache sculpting, embroidery, beadwork, sewing and smyrna.
Als polygender persoon zie ik mijn toekomst met hoop en angst tegemoet. Ik ben na jaren therapie eindelijk zover dat ik aan het uitvogelen ben welke gender expressie (welk lichaam) bij mij past. Ik kijk er ontzettend naar uit om de vaste gender verwachtingen los te kunnen laten, maar besef me tegelijkertijd dat ik wel degelijk verbonden ben en leef in een maatschappij die dat vaak niet begrijpt, niet steunt of zelfs volledig afkeurt. Dit werk laat naast de sprankelende hoop ook een beschermend harnas zien dat ik nodig ga hebben om helemaal mezelf te zijn in de huidige en toekomstige maatschappij.
Gebruikte technieken: papier maché, borduren, kralenwerk en smyrna.
